Alle berichten van Job van den Hurk

Hebt uw bange medemens lief

Te midden van een globale pandemie zijn het de kleine dingen die het vertrouwen in de mensheid een boost geven. Lokale initiatieven om muziek te maken voor ouderen in verzorgingshuizen, inzamelacties voor mensen die door grijpgrage hamsteraars niets meer bij de voedselbank kunnen krijgen, en een publiekelijk applaus uit solidariteit met zorgmedewerkers. En natuurlijk blijven we massaal zoveel mogelijk binnen, gaan we sociale interacties uit de weg, en wassen we grondig onze handen (wat tot mijn schrik voor een hoop mensen een nieuw begrip bleek te zijn).

Lees verder Hebt uw bange medemens lief

(Ik berekende) de kansen van een stoelendans

Eén van mijn heimelijke genoegens is om puzzels op te lossen. Ik doel dan niet op de legpuzzels waarbij je na 998 stukjes te hebben gelegd ziet dat er nog maar één stukje in de doos ligt. Ik bedoel van die raadseltjes over personen die Alice, Bob en Charlie heten, over rode en blauwe ballen in een doos, en de prijs van kippen op de markt.

Een puzzeltje

Van mijn broer kreeg ik met Kerst een aardig boekje vol met dit soort puzzels. Vandaag heb ik, toevallig samen met genoemde broer, zitten tandenknarsen op een raadsel waarbij elke logische aanpak ons in de steek leek te laten. Komt ie.

Lees verder (Ik berekende) de kansen van een stoelendans

Ik denk, maar ik besta niet

Hordes filosofen hebben zich de afgelopen eeuwen gepijnigd over de vraag over wat je nu zeker kunt weten. Weet je eigenlijk wel zeker dat je zélf bestaat? De Fransman René Descartes kwam na een periode twijfelen tot de conclusie dat er maar één ding is waar hij zeker van is: hij twijfelt of hij bestaat. En omdat hij degene is die dat getwijfel voortbrengt, moet hij wel bestaan: cogito ergo sum, ik denk dus ik besta. Zolang iemand sceptisch is over zijn eigen bestaan, bewijst dat in zichzelf dat deze denker bestaat.

Lees verder Ik denk, maar ik besta niet

Ben open-minded, maar met mate

Het is niet erg verrassend dat er vaak weerwoord klinkt wanneer ik een vorm van kwakzalverij op de hak neem. Komt er dan een goed beargumenteerd betoog over hoe vaccinaties autisme veroorzaken? Interessant genoeg niet: men richt de kritiek dan op de wetenschap zelf. Ofwel men vindt de wetenschap onnodig star, closed-minded en dogmatisch (het ‘oogkleppenargument’), of men probeert zwakke plekken in de wetenschappelijke methode aan te wijzen (het ‘wetenschap-is-niet-perfect-argument’) en soms allebei. Met veel omhaal van woorden wordt dan uitgelegd dat met wetenschappelijke en sceptische bril naar de werkelijkheid kijken op zichzelf een vorm van spiritualiteit is.

Tijd om nog maar eens vier veel voorkomende misvattingen over wetenschap tegen het licht te houden.

Lees verder Ben open-minded, maar met mate

Hoe verklaar je dat dan?

Er is er altijd wel eentje in de zaal. Ik geef een lezing, en na afloop komt ze naar me toe. Aan de blik in haar ogen kan ik al zien hoe laat het is. Ze laat een wolk van macrobiotisch sterrenstof achter terwijl ze op me afzweeft. Ze heeft een vraag. Een vraag waarop ze vooral lijkt te willen horen dat ik het antwoord niet weet. Ik probeer snel een gesprek aan te knopen met een andere toehoorder, maar ik ben te laat. “Hoe verklaar je dat dan?”

Lees verder Hoe verklaar je dat dan?