Fastfoodmuziek

Ons brein is geprogrammeerd om gek te zijn op fastfood. Het gehalte gezonde voedingsstoffen in een menu van McDonald’s stelt weinig voor, maar daar geeft ons oerinstinct niets om. Vetten en suikers, dat is waar het om draait – onze verre voorouders hadden het energierijke voedsel immers niet voor het oprapen. Daarom was het beter voor de overlevingskansen om te gaan watertanden wanneer er een loeiende biefstuk voorbij kwam draven, dan om trek te krijgen in een salade met tuinkers.

Lees verder Fastfoodmuziek

De foto van morgen in pi

Wiskundigen en computerwetenschappers proberen zoveel mogelijk zaken te reduceren tot een wiskundige reeks cijfertjes. Dat is handig als je computers dingen wil laten leren, want computers denken feitelijk in wiskundetaal. Zo is een foto in feite niets meer dan een verfijnd Excel-bestand, waarbij elke cel een kleurtje heeft gekregen. Je kunt elke kleur zien als een getalletje op de kleurenschaal, dus een foto is uit te drukken als een 2-dimensionale matrix van cijfertjes.

Lees verder De foto van morgen in pi

De demente ziel

“Geloof je in de ziel?” vroeg de vrouw me terwijl ze in haar thee roerde. Ik wist niet goed wat ik moest antwoorden, want er zijn zoveel verschillende definities in omloop. Sommige mensen hanteren een praktische visie, waarbij de ziel in feite niets meer is dan je verzameling emoties. Anderen gaan zo ver dat zelfs de definitie van de ziel naar wierook ruikt. “Wat is dat, de ziel?” vroeg ik dus maar. “De spirituele en onstoffelijke entiteit die diep vanbinnen je identiteit bepaalt, en die na de dood van jouw stoffelijk lichaam voortbestaat.” Ik begon te vermoeden dat ik te maken had met iemand uit de laatste categorie.

Lees verder De demente ziel

Progressief of pamperen?

Onlangs las ik dat een kerk in Zweden heeft besloten om Jezus vanaf nu genderneutraal te beschouwen, om zo transseksuele gelovigen tegemoet te komen. Het kerkbestuur wilde gehoor geven aan de toenemende geluiden dat het gebruik van het woordje ‘hij’ onnodig stigmatiserend is. Ik vermoed dat Jezus iets anders bedoelde toen hij aangaf zijn kruis als zware last te ervaren, maar dat terzijde. Ik voel mijn ruggengraat altijd een keertje snikken als ik brave burgertjes zo hard hun best zie doen om te voorkomen dat iemand zich beledigd zou kunnen voelen. Heel normaal toch, of niet?

Lees verder Progressief of pamperen?